Bie…-

Bi — symbol (skrót) chemiczny pierwiastka: bizmut (łac. bismu-thum)
białoskórnictwo — dział garbarstwa zajmujący się wyprawianiem skor miękkich na rękawiczki i odzież
biax —
1.    przenośny przyrząd elektryczny zaopatrzony w wymienne . narzędzie obróbkowe do ręcznego piłowania, frezowania, przecinania itp. prac ślusarskich lub montażowych
2.    odpowiednio ukształtowana płytka ferrytowa, spełniająca rolę tzw. „elementu pamięciowego” w maszynach matematycznych i w automatyce
bidło — mechanizm krosna tkackiego
bieg — ruch maszyny; funkcjonowanie aparatury
bieg jałowy maszyny — bieg luzem; bieg maszyny nie obciążonej (nie pracującej)
biegi r—
1.    pochyłe elementy schodów za-opatrzone w stopnie, łączące poszczególne kondygnacje (piętra) budynku
2.    odpowiednie położenia zestawu kół zębatych, stanowiących skrzynkę biegów; położeniom tym odpowiadają różne prędkości poruszania się pojazdu; zazwyczaj są 3 lub 4 biegi do jazdy w przód i jeden bieg wsteczny
biegun elektryczny — miejsce (w urządzeniu elektrycznym), gdzie występuje najmniejsze lub największe skupienie elektronów (biegun dodatni — plus lub ujemny — minus); w obwodach prądu przemiennego odbywa się , okresowa zmiana biegunowości: w określonych odstępach czasu biegun dodatni staje się ujemnym i odwrotnie
biegun magnetyczny — miejsce magnesu lub elektromagnesu, gdzie występuje największe zagęszczenie mas magnetycznych jednego znaku-(dodatnich lub ujemnych)
biel —
1.    zewnętrzne słoje drewna w pniu
2.    biały pigment
biel barytowa — związek pochodzenia mineralnego, którego głównym składnikiem jest siarczan baru; stosowana jako biały pigment w produkcji farb wodnych, do wyrobu tapet, papierów satynowanych,-sztucznej kości słoniowej oraz jako obciążnik do farb i emalii
biel cynkowa — związek nieorga-. niczny, tlenek cynku, otrzymywany przez wyprażanie węglanu cynkowego; substancja biała nierozpuszczalna w wodzie; stosowana jako pigment w produkcji farb i lakierów oraz jako napełniacz w przemyśle gumowym, również w farmaceutyce i kosmetyce